Başarıya Engel Bahaneler
Gözetmen "Sınav süresi doldu." dediğinde Buket kalakaldı. Sınav kâğıdı önünden alındığında ise ağlamaya başladı. Hem ağlıyor hem de bu haline şaşırıyordu. Nasıl yetiştiremezdi soruları, nasıl yetişmez? Tek buna da değil, ağlamasına da şaşırıyordu. Gözyaşlarını tutamıyor, herkesin içinde hüngür hüngür ağlıyordu. Bu asla Buket'in yapacağı bir şey değildi. Okulun bahçesinde annesini görünce koşarak sarıldı. Bir yandan ağlarken birden gözü babasına takıldı. Babası ona bakıp alaycı şekilde gülümsüyordu. Bir anda gözyaşları kesildi ve öfkeyle;
- Seni bu kadar mutlu eden nedir acaba baba?
- Kızım niye mutlu olayım? İnsan evladının mutsuzluğu ile mutlu olur mu hiç? Ama ben sana yıl içinde anlatmaya çalıştım. O yüzden şaşırmadım, böyle olacağını biliyordum...
Buket iyice öfkelendi, tam bir şeyler söyleyecekti ki annesi;
- Tamam, hadi didişmeyin de bir an önce gidelim.
Buket eve girer girmez kendini odasına kapattı. Ertesi gün tatile gideceklerdi ama kesin iptal olurdu. Çünkü babası bu başarısızlıktan sonra asla onu tatile götürmezdi. Babasının sık sık dediği gibi "Tatili hak etmek lazım." Buket bu sefer de sınavı unutmuş, tatile gidemeyeceklerine ağlıyordu.
Annesi havadaki gergin durumun farkındaydı. Ne olacaksa olsun artık dedi ve iki kahve ile Ercan Bey 'in yanına oturdu;
- Ne düşündüğünü biliyorum, çok da haklısın. Sen her imkânı sundun ama kızın bahaneleri bitmedi. Gel bu sefer tatili ceza olsun diye iptal etme.
- Hanım kendi ağzınla diyorsun haklısın diye. Önce tatili hak etmek lazım.
- Kızımız başarısızlığı için değil, onu sevmediğinden cezalandırdığını düşünüyor.
- Sevmez olur muyum, o benim biricik kızım, ama...
- Artık amasını bir tarafa bırak. Her koşulda onu sevdiğini göstermek gerek. Bu tatil çok iyi bir fırsat değil mi?
- Peki madem, dediğin gibi olsun...
Buket odasında ağlaya ağlaya uyuyakalmıştı. Uyandığında karanlık çökmüş, gece olmuştu. Kapının ağzında valizi görünce bir çığlık attı, "Yaşasın!" Buket'in sevinçli sesine uyanan annesi;
- Kızım şu sesini ve neşenin altını biraz kıs.
Annesini gören Buket dans etmeye başladı. Sarıldı, annesini öptü, bu işte kesin parmağı vardı.
- Gidiyor muyuz tatile?
- Evet gidiyoruz, hadi git eşyalarını hazırla hemen. Sabah erken çıkacağız babanı bekletme.
Ne yolculukta ne tatilde babasının radarına girmedi Buket. Son gün artık dayanamayıp sordu;
- Baba, tatili iptal edersin diyordum, neden iptal etmedin?
- Sonucun kötü de olsa yorucu bir dönem geçirdin. Bu yüzden seni tatilden mahrum etmek istemedim.
Buket duyduklarına inanamadı, gülümseyerek;
- Çok teşekkür ederim baba. Peki, bunun böyle olacağını bildiğini söylemiştin. Hiç mi başarabileceğimi düşünmedin?
- Kızım bütün sene her şeye kulp buldun. Sürekli bahaneler sıraladın; okul yetersiz dedin, dershaneye gönderdik. Dershane yetersiz dedin; kaynak kitaplar aldık. Uzak dedin; özel öğretmen tuttuk. Bu defa da öğretmeni sevmedin...
Buket sessizce başını öne eğdi, babası devam etti.
- Sınava girecek olan sensin kızım, soruları sen çözeceksin. Sürekli dış dünyadan bir beklentin vardı. Bu şekilde hedefine ulaşmak senin için iyice zorlaşacak. Ancak kendin bir şeyler yaparsan hedefe ulaşmak sana kolaylaşır. Başarabilmek için beklentiyi doğru yere koymak lazım.
Buket ilk defa babasını böyle can kulağı ile dinliyor, hak veriyordu. Bu defa ağlamadı, hatta ümit dolu bir neşeyle;
- Ayy başarabilirim yani baba!
- Başarırsın tabii...
Başarı, mükemmel şartları beklemek değildir. Sahip olduğumuz imkânlarla elimizden gelen gayreti göstermektir.
Bu yazı sana nasıl hissettirdi?
Tek tepki seçebilirsin. Başkasına basınca değişir, aynısına basınca geri alınır.
İlk tepkiyi sen bırak.
Yorumlar (22)
zeynep d dedi ki
29 Temmuz 2026Kendinden bir şeyler beklemeyi öğrenmeli insan yoksa devamlı dışarı bağımlı bir hayatla hiçbir başarı elde edemez. çok güzel anlatılmış anne babalar da çocuklarını düşünmediklerinden tepki vermiyorlar. Tecrübeleri ile durumu daha erken fark ediyorlar sadece.
Işık dedi ki
30 Temmuz 2026Ne kolay problemin kaynağı olarak dışarıyı görmek. Oysa kendi eksiğimiz ya da hatamızı kabul ettiğimizde başlıyoruz çözüm üretmeye.
Zeynep d dedi ki
20 Ağustos 2026Çalışmak aslında başarmanın yarısı derlerdi neden olduğunu yazıyı okuyunca anladım
Eylem dedi ki
30 Temmuz 2026Ah şu beklentimizi doğru yere koysak zaten o kadar hafifleyeceğiz ki… Beklentimiz başkalarından olunca bahaneler de peşi sıra geliyor zaten…
Ayşe K dedi ki
30 Temmuz 2026İnsan bahaneler üretebilir, herşeye bir kulp takabilir.
Önemli olan kendi çabamızı ortaya koyabilmek.
Dışarıdan bir şeyler beklemek veya dışarıyı suçlamak yerine, kendi elimizden gelen çabayı gösterip sonucu beklemek en kıymetlisi.Ünal Doğan dedi ki
30 Temmuz 2026Başarı, yani hedefe varmak için zamanı iyi kullanmak gerekiyor. Zaman planlanması ve uygulanması esnasında, alacağımız yardımlar da (öncelik, Anne ve babanın yardımları) bizi istediğimiz hedefe ulaştıracaktır.
Selda Öztürk dedi ki
30 Temmuz 2026Çok anlamlı bir yazı olmuş. Gerçekten çoğu zaman başarımızın önündeki en büyük engel şartlar değil, sürekli bahane üretmemiz oluyor. Mükemmel zamanı beklemek yerine elimizdekilerle yola çıkmak gerektiğini güzel anlatmış.
Hidayet D. dedi ki
30 Temmuz 2026Bu hayatta başarıya ulaşan insanlar mükemmel şartların oluşmasını bekleyenler değil. Tam aksine kendini disipline ederek mükemmel şartlar olmasada mükemmel şekilde çalışanlar başarıya ulaşabilir. Çok güzel bir yazı tamda hayatımızın içinden çocuklarımıza güzel bir örnek …
Fatma okumuş dedi ki
30 Temmuz 2026İyi bir sonuca sahip olmak başarmak anlamına gelmiyor. O başarıya giderken elindeki imkanlarla elinden gelenin en iyisini yapmak çaba ve mücadeleye devam etmek. İşte başarı bu..... İstediğimiz sonuca ulaşamazsak da süreçte doğru tepkiyi verdiysek bu başarıdır.
Goncagül dedi ki
30 Temmuz 2026Bahanelerin arkasına sığınmak , şartların olgunlaşmasını beklemek.. hayatta süremiz kısıtlı. Bahanelerle yol kat etmek oldukça zor.
merve dedi ki
30 Temmuz 2026Sınava hazırlanırken dışardan hep bir yardım bekliyoruz. İler ki zamanda sınav değil başka başka şeyler olur... Kendi imkanlarınla başarılı olmak; yapacağımız tek şey beklentiyi doğru yere koymak.. Yoksa sonrası hayal kırıklığı olur.
Neziha Sevim dedi ki
30 Temmuz 2026Çocukları anne ve babalar çok seviyorlar ve her imkanı sunmak için çabalıyorlar. Ama çocukların kendilerinin çaba göstermesi gerekiyor başarıya ulaşabileceği için...
Sevgi Doğan dedi ki
30 Temmuz 2026Çok anlamlı bir yazı olmuş.Kalemine sağlık.Bu dünyada hedeflerimize ulaşmak için Sınavlardan geçiyoruz. Bu sınavlardada başarılı olamazsakta bahaneler üretiyoruz..Ama bahane arayamaya vakit harcayacağamıza olan şartları kendimize göre uyarlayıp çaba göstersek eminim daha başarılı olacak ve daha mutlu olacağız.
Zeynep d dedi ki
31 Temmuz 2026Bence bu yazı, başarıya ulaşmak için önce kendimize inanıp çaba göstermemiz gerektiğini anlatıyor. Bahaneler yerine harekete geçmenin daha önemli olduğunu düşündürdü. Okurken gerçekten güzel bir ders çıkardım.
Nuran Öz dedi ki
31 Temmuz 2026Başarıyı sadece okul başarısına indirgemek, çocuklarımıza ve gençlerimize yapabileceğimiz en büyük kötülük. Bir kaç saatte, daha sonra kullanmayacağı bir çok bilgiyi birden hatırlamasını bekliyoruz. Ve bu sonuca göre de çocuğumuzu değerlendiriyoruz.
İyi insan olmak, merhametli olmak, vefalı olmak, ahlaklı olmak, büyüklerine, doğaya, kendinden başka tüm canlılara saygılı olmak...bunlar nerede kaldı?
MelekÇ dedi ki
31 Temmuz 2026O kadar imkan arasında ki imkansızlık işte beklentinin yanlış yerde arandığının bir ispatı. Onu kestiğimizde kendimize güvenimiz hedef belirleyebilmemiz sonuç odaklı değilde sebeplerimizi doğru oluşturmamızı anlatan çok güzel candan bir o kadarda hayattan bir yazı olmuş.
Zeliha E. dedi ki
31 Temmuz 2026Her problemde başkasından medet ummak cidden insanı yoruyor. Aslında sonuç almadığımız birşeyde neden insan ısrar eder ki?
Kolayı seçmek insanı yormuyor. Başkasından beklentiye girmekte çok kolay. İnsan bir bilse ki kendi bedeli onu iyileştiriyor.Yeşim G dedi ki
31 Temmuz 2026Bazen bir çok beklenti içerisine girebiliyoruz. Beklediğimizi hak ettiğimizi zannediyoruz belki de kim bilir…
Fatma D. dedi ki
31 Temmuz 2026Başarmak istedik hep ama başarıya giden yollara bakmadan
O öyle dedi bu böyle yaptı diyerek hep dışarıya baktık…Melike dedi ki
10 Ağustos 2026İnsanın beklentisi kendinden olursa, hedefine yönelik sağlam adımlar atabilir.
şafak B. dedi ki
14 Eylül 2026kısa ama sıcacık bir strateji veren bir yazı. ümitsizlikten insanı ümide doğru yol aldıran.
Başarısızlığın kaynağının strateji hatası olduğunu anladığında her insan yeniden çaba göstermek üzere harekete geçecektir.NB dedi ki
24 Eylül 2026Her başarı için insanın yapması gerekenler vardır. Eğer yapması gerekenin başkası tarafından kolaylaştırıldığında, yapıldığında veya doğru şartlar oluşsun diye beklediğinde istediğim başarıya ulaşamadığımızı görürüz. Eğer bütün yapılması gerekenin benin yapıp edeceğime göre şekilleniceğini bilirsem o zaman kolları sıvıya bilirim.
Her çaban, mücadelem, emeklerim bir süre sonra beni istediğim başarıya götürecektir...