Çalışkan Karıncalar
Melike, her sabah olduğu gibi yataktan zorla kalktı. Eşine kahvaltısını hazırlamış ve işe uğurlamıştı. Bu sabah da diğer sabahlar gibi "tekrar uyumayacağım" dedi. Yine dayanamayıp yatağına gidip uyumuştu ve uyandığında saat 11.00'e geliyordu. Sonrasında ise gününü planlamakta zorlandığından, ev işlerinden, çocuktan ve günlerin kısalığından şikâyet ediyordu.
Yine bir sabah uyuyup uyanmış, mutfağa geçmişti. Bir de baktı ki yerde ne görsün? Mutfağında karıncalar tek sıra halinde gelip gidiyorlar. Bir süre durup karıncaları izledi. Küçük bir kırıntı etrafında karıncalar toplanmıştı. Onları buradan nasıl uzaklaştıracağını düşündü. Kayda değer bir bilgiye ulaşamadı. Karıncaları süpürüp ev işlerine daldı.
Ertesi sabah uyandığında yine karıncalar oradaydı. Kahvesini alıp bir süre karıncaları izledi. Hep beraberce nasıl da hareket ediyorlardı. Yine kendilerine yiyecek kırıntı bulmuşlar ve hep beraber taşımaya çalışıyorlardı. Herhalde açlardı, evlerine yiyecek taşımaları gerekiyordu. "Galiba ben aç değilim" dedi. Gülümseyerek kendisine kahvaltı hazırlamaya geçti. Kahvaltı yapıyordu ama zihnindeki akışı da durduramıyordu." Herhalde karıncalar zihnimi de istila ettiler." dedi. Gerçekten bu karıncalar nasıl bir anda bu kadar birleşebiliyorlardı? Acaba kendisi ne için kimlerle birleşebilmişti bu hayatta?
Belki gerçekten bu karıncalar açtı ve ortak hedefleri açlıklarını gidermek karınlarını doyurmaktı. Evet, onların ortak bir hedefi vardı.
Peki, benim bu hayattaki hedefim ne?
Sonra karıncaları biraz daha izledi. Hiç yorulmuyorlar, ne kadar hızlı ve düzenli hareket ediyorlardı. Hemen koşarak banyo aynasında kendisine bakmıştı. Aynada gördüğü yüz kendisini şaşırtmadı. Geç uyandığı için şiş gözler ve ruh gibi uykusuz bir surat... Saatler geçse de kendisini daha yorgun hissediyordu. Evde yapılacak bir sürü iş onu bekliyordu. Okuması gereken sınav kâğıtları da... Evde yetiştirmesi gereken işleri, yazmak istediği kitabı vardı.
Melike, o gün kendisinin nelere açlığı olduğunu düşündü. Açlık insanı daima diri tutuyordu. Açlık, hayatta bir konuda hedefinin olması ve o hedef içinde doğru meraklarının olmasıydı. Oysa şu an kendi hayatı bunun tam zıddındaydı. Zihninde dolaşan birçok isteği vardı. Bu istekleri hep havada uçan uçurtmalar gibiydi. Bazen o kadar çok oluyordu ki, ipleri birbirine dolaşıyordu. Ne kadar çabalasa da yetişemeyeceği uzaklıkta. Oysa hedeflerine ulaşmak için düzene ihtiyacı vardı. Çalışkan olması gerekiyordu, tıpkı karıncalar gibi. Hedefiyle aynı yönde olan insanlarla birleşmesi ona iyi gelecekti. Eline bir defter aldı, yapılacaklar listesini belirledi. Aylık alışveriş listesinde evdeki eksiklerde vardı.
Melike o günden sonra daha enerjik olmaya başladı. Hem evinin de düzeni sağlanmıştı. Zihnindeki dağınıklıklar da gitmeye başladı. Bir de evdeki diğer bireylerle de birleşebilmişti. Birlikte hareket ediyorlar, işleri paylaşarak daha kolay hallediyorlardı. Oğlu babasıyla markete rahatça gidiyordu. Kızı ise yemek masasını hazırlıyordu. Evine gelen karıncalar sayesinde birleşebilmeyi ve düzenli hayatın kendisine kattıklarını öğrenmişti.
Melike uzunca bir süre yazdıktan sonra kitabını tamamlamaya yakınlaşmıştı. Son satırlarında şunlar yazıyordu;
"İnsan, öğrenmek isteyince yerdeki karıncadan da öğrenir. Gökte zarifçe uçan kuşlardan da... Yeter ki öğrenmek, kendisini geliştirmek istesin. Kendisine bir hedef belirlesin ve o hedefine uygun davranışlarda bulunsun. Yani o hareketi kendisinde bulabilsin. Yani demem o ki;
Hedefin doğrultusunda açlıkların olursa daha canlı olursun. Tok olursan hareketsiz olur, yaşam enerjini kaybedersin.
Bu yazı sana nasıl hissettirdi?
Tek tepki seçebilirsin. Başkasına basınca değişir, aynısına basınca geri alınır.
İlk tepkiyi sen bırak.
Yorumlar (24)
Işık dedi ki
20 Ağustos 2026Öğrenmek ne kadar kıymetli. Etrafa merak ile bakmak ne kadar kıymetli. Bak sen şu karıncaların yaptığına… :)
Hidayet DOĞAN dedi ki
20 Ağustos 2026bu hayatta gerçek bir hedefimiz var mıydı?
Hedefimize yönelik neler yapıyoruz ?
Kaleminize sağlık 🌸Eylem dedi ki
20 Ağustos 2026Günümüzde hiç hedef koymuyoruz aslında… Oysa hedeflerimiz olduğunda onlara ulaşabilmek için her güne daha güzel uyanıyoruz…
merve dedi ki
20 Ağustos 2026Üniversite sınavına hazırlanın hedefi üniversite peki ya açlığı ne? Açlığıyle beraber hedefini doğru yere koyduğunda o enerji gelir, çalışma isteğim ama sadece hedef ile melike gibi hareketsiz oluruz. Peki bizi canlı yapan açlıklarımız neler? :))
Feray dedi ki
20 Ağustos 2026Çok öğretici bir hikaye
Zeynep d dedi ki
20 Ağustos 2026Sanırım karıncalar şu an benim de zihnimi istila ettiler. Ne kadar doğru bir tespit olmuş ben neden onlar gibi değilim.
SEDA dedi ki
21 Ağustos 2026Hayatımıza giren her şeyden gerçekten bir şeyler öğrenebiliyoruz demek ki. Anlamak istesek, bunu bir karıncadan bile anlayabilecek hâle geliyoruz. Gördüğümüzü gerçekten anlayabilmek ne kadar kıymetliymiş.
B. Erzurum dedi ki
26 Ağustos 2026Biraz merak biraz istek biraz da gözlem ne güzel hareketler başlatmaya sebep oluyor..
M. Yakut dedi ki
2 Eylül 2026Açlık, hayatta bir konuda hedefinin olması ve o hedef için de doğru meraklarının olmasıydı.
Handan K dedi ki
10 Eylül 2026Karınca değiliz ama ders alıp devam edebiliriz. Melike hayatına onlarla yön vermeyi başarmaya başlamış, bzide istek ve merakı aynı yöne verip disiplinle başarabiliriz. En önemlisi de hayatımısdakilerle birleşerek bunu yapabiliriz. Teşekkürler Melike💖 bu çiçekler sana 🌸🌹
Candan Ebrar Samimi dedi ki
10 Eylül 2026Hedefin doğrultusunda açlıkların olursa daha canlı olursun.
Yasemin Kutludogmus dedi ki
10 Eylül 2026Hedef insanı diri tutar.
şafak B. dedi ki
14 Eylül 2026hedefi belli olan insanın ona ulaşmak üzere sabrı vardır...
Yeşim G. dedi ki
18 Eylül 2026Hayatta gördüğümüz var olan her şeyden bir deneyim çıkarabilmek ne kadar büyük bir zenginlikmiş...
Zehra dedi ki
21 Eylül 2026İnsanın neden bir şey yapasi gelmiyor bu yazıyla daha iyi anladım.
Hedef var ama bir planlama yapılması hedefe ulaştırıyor.NB dedi ki
24 Eylül 2026İnsanların bir amacı yoksa ve beni o amaca götürecek hedeflerim, o zaman sabah erken kalkmaya da ihtiyaç olmuyor tabi. Sadece eğer ömrümüzden bir gün daha geçirmekse hayat.
Ulaşmak istediğim şeye karşı bir açlığım varsa o zaman hareket ediyorum, bir hedef belirliyorum. Çünkü o açlığıma ulaşmak için yapmam gerekenler var. O zaman sabah erken kalkmamın bir anlamı oluyor. Emeğinize sağlık 🍁
Zeliha E. dedi ki
24 Eylül 2026Hedeflerimiz var hedeflerimize odaklandığımız kadar hareketlerimizi yapıyo muyuz bazen isteklerimiz bizi oyalıyor
Zeynep A. dedi ki
24 Eylül 2026Bir karıncanın hareketini izlemek bile insana neler öğretiyormuş. Etramızda bize öğretici olan ne cok şey var
Fatma B. dedi ki
24 Eylül 2026İnsanın hedefinin olması önemli, ayrıca o hedefe ulaşacak sabır ve emekte çok önemli
Rabia dedi ki
24 Eylül 2026Bir şeyleri düşünüyor olmakla yapıyor olmak farklı şeyler. Bazen karistirabiliyoruz. İnsan ulaşmak istediği yere süreklilik göstermeli.
Zeynep Çörte dedi ki
24 Eylül 2026Her insan hayatında açlığını koyduğu bir yer vardır. Kimi insan beğendiği kişiye karşı beslediği açlık olabiliyor, kimi insan onu oyalayacak durumlara açlık oluşturabiliyor. Bu yazıdan da anladığım o açlıkların beni geliştirebilmesi için hedefime yönelik olması. Benim hedeflerim neler? Hedeflerime giderken, açlıklarımı doğru yere mi koymuşum?
Nuran Öz dedi ki
24 Eylül 2026Doğa bize her konuda mükemmel örnekler sunuyor. Karıncalar hangi engelle karşılaşırsa karşılaşsın hedefinden şaşmıyor. Sürekli hedefe yönelik bir hareketleri var. İnsan da öyle olmalı. Durağanlık her canlıyı bozan bir şey.
Mustafa şeref DEĞİRMENCİ dedi ki
25 Eylül 2026Karıncalar mucizevi varlıklar.karıncalar gözleri görmeyen koku üzerine giden erkekleri çalışmayan sadece dişileri çalışan yaptıkları yuvanın sırrı çözülemeyen mucize varlıklar.onlarıda insanla betimleme gerek ise insanda yuvası için uğraşır bazen bizde iyi ve kötü insanları göremeyiz.ama kötü duygularını koklayanilşriz .Belkide bizde yönümü önümüze çıkan insanlarla belirleriz.Bu insanlar mutluluk da verebilir hüzünde verebilir.hep mutlulukta olmaz hep hüzünden çünkü ikisinde sade ve tek olmadı insanı mücadeleci yapısından soğutur.hayatı anlamsızlaştırır.Onun için hergünü ayrı nir lezzette yaşamak gerekir. İşimizde evimizde sevdiklerimizde hergün daha güzel yönlerini bulup mücadele ruhumuzu aydınlatmalar.bazen kötü rüzgarlar essede yönümüz hep azime doğru olmalıdır.iyilik yapmak insanı mutlu eder .Bu bilimsel olarak ispatlammıştır sizde deneyin .İyilik yapın mutlu olun . Çok iyilik yapmak için çok çalışınki daha fazla iyilik yapmaya fırsatınız olsun .ÇÜNKÜ KADER GAYRETE AİIKTIR.
Şerife Güngörer dedi ki
29 Eylül 2026Karıncaların yorulmamasının sebebi amaçlarının olması.Amacı olmayan insan da yaptığından yorulur.Ama mutlu başarılı ve anlamlı bir hayat yaşamak isteyen insanın çalışması, dinlenmesi ve uyuması bile amacına hizmet ediyor.Günü tatmin ve huzurla bitirmenin yolu…