Filtresiz Annelik
Oda günün son ışığını içine ağır ağır çekiyordu. Her şey sanki biraz yavaşlamıştı. Perdenin arasından süzülen solgun ışık, havadaki tozları görünür kılıyordu. Kırmızı eski kutunun üzerindeki birikinti ince zaman tabakası gibiydi. Kutu aralandığında, yıllardır saklı kalmış tanıdık koku sessizce yayılıyordu. Sararmış fotoğraflar, parmak ucunda hafif bir pütür bırakıyordu. Siyah beyaz karelerin içindeki yüzler, bugünün filtrelerinden uzaktı. Bugünün ekranlarında olmayan bir canlılık ve taze duygular vardı. Hiçbir "beğeni sayısının" veremeyeceği saf mutluluktu bu. Kâğıdın dokusundan, sanki parmaklarına bulaşıyordu.
Sonra masanın üzerinde yanıp sönen akıllı telefonuna kaydı bakışları. Saniyeler içerisinde çekilen, kusursuz görünen binlerce kareye... Her biri özenle seçilmiş, filtreli, pürüzsüz görünen hayatlara. İçini hafif bir sızı kapladı Merve'nin. Az önce parmaklarında hissettiği gerçeklik, yerini kaygan kusursuzluğa bırakmıştı.
"Ne zaman büyüteçle kusur arayan, bütündeki ruhu kaybeden anneler olduk?" diye geçirdi içinden.
Annelik artık anı biriktirmek değildi. Her anı kusursuz gösterme çabasına dönüşmüştü. Günümüzde anne olmak, bitmeyen bilgi sağanağında şemsiyesiz yürümek gibiydi. Sosyal medyadaki "mükemmel anne" imajı anneliğin kutsallığını gölgeliyordu.
Oysa eskiden bir çocuk yetiştirmek için mahalle gerekirdi. Komşu teyzeler annenin yorgunluğu alır, bakkal amcalar yanlışlarını düzeltirlerdi. Doğadaki aslan sürüsü gibi, yavrular sadece annenin değildi. Tüm sürünün koruması altındaydı adeta. Bugün ise anne-çocuk dört duvar arasında yaşıyordu. Herkesin birbirini yargıladığı dijital bir hücrede ömür geçiyordu.
Bu yalıtılmışlık beraberinde büyük bir yanılgıyı da getirdi. "Çocuk odaklılık!" Modern dünya çocuğun her istediğini karşılamayı "iyi annelik" sandı. Oysa anne hayatın ritmini çocuğa aktaran orkestra şefi olmalıydı. Şimdilerde ise, çocuğun her istediğini yapan "servis sağlayıcısına" dönüşmüştü. Oysa doğada güneş sabittir, gezegenler onun etrafında döner. Güneş gibi, anne kendi enerjisini ve merkezini kaybederse, sistem çöker. Peki, bu döngüde çocuk neyi öğreniyordu?
Çocuk hayata bakarken annesinin gözlüğünü ödünç alır.
Anne elinde telefonuyla tüketim halindeyken çocuğa kitap oku dediğinde...
Kendi stresiyle baş edemezken çocuğa "sakin ol" diye bağırdığında...
Hayatın sahte filtrelerine sığınırken onlara "dürüst ol" dediğinde...
Aslında sadece görüntüyü öğretiyordu onlara. Seçimlerinin bir sonucunun olmadığını yansıtıyordu. Hayatın yalnızca ekranlardan ibaret olduğu mesajını veriyordu farkında olmadan.
Merve, zihni yorulmuş bir halde düşünmeye devam etti. "Çocuğa cihazı verip sessizliği satın almak yerine ne yapabiliriz?"
Eskiden çocuklar "can sıkıntısından" dünyalar inşa ederdi. İki taştan oyun üretir, hayaller kurar, çamurdan evler yaparlardı. İp atlar, seksek oynar, derslerini de ihmal etmezdi. Şimdi ise üretmek yerine, tüketimlerini teşvik eder olduk. Dijital çağın steril ortamlarında çocukları fanuslarda büyütüyoruz. Oysa yetiştirmek, bazen düşmesine ve kendi başına kalkmasına alan açmaktır.
Çünkü doğa muazzam bir denge üzerinedir. Arı çiçekten nektar alırken aynı zamanda tozlaşmayı da sağlar. Yani alırken verir, tüketirken üretir. Anne-çocuk ilişkisi sadece "tüketim odaklı" olduğunda bağlar zayıflar. Oysa birlikte olmak, mutfakta una birlikte karışarak hamur yapmaktı. Birlikte olmak ekrandaki binlerce videodan daha köklü bağ kurardı.
Anneler günü yaklaşırken, verebileceğimiz en güzel hediye nedir?
Anne ve çocuk için, mükemmeliyetçilik zırhını atmaktır. Çocuk için dünyanın en güvenli yeri, donuk ekranlar değildir. Annesinin o filtresiz, belki yorgun ama samimi gülümsemesidir.
Bu yıl mutluluğumuz, aldığımız hediyelerle mi olacak? Yoksa o kâğıt fotoğraflardaki kaybettiğimiz doğallığı yeniden yakalamak mı?
Belki de bugün, çocuğumuzun gözlerinin içine bakarak başlayabiliriz her şeye. En doğal, en samimi, en filtresiz halimizle...
Bu yazı sana nasıl hissettirdi?
Tek tepki seçebilirsin. Başkasına basınca değişir, aynısına basınca geri alınır.
İlk tepkiyi sen bırak.
Yorumlar (45)
Asile dedi ki
10 Mayıs 2026Yüreğe dokunan güzel bir yazı 💞
Işık dedi ki
10 Mayıs 2026Beklemeden hareket edelim bugün inşallah… filtresiz bakalım evlatlarımızın gözlerine ❤️
Pınar D. dedi ki
10 Mayıs 2026Günümüzün fotoğrafını çekmiş yazar ama telefonla değil eski bir fotoğraf makinesiyle. Elinize sağlık
Feyza Günay dedi ki
10 Mayıs 2026🩷❤️🩹🌹
Almina dedi ki
10 Mayıs 2026"Mükemmeliyetçilik zırhını atmak..." ne iyi geldi. İnsan mükemmel gözükmeye çalışıp onca unutulmayacak anı biriktirmekten nasıl da geri kalıyor bu zamanda... Kaybettiğimiz, unuttuğumuz doğallığı yakalayanlardan oluruz umarım... :)
Tülin D dedi ki
10 Mayıs 2026Çok güzel bir yazı olmuş. Evet anneler güneş ve merkezden şaşmamalı.
Fatma D dedi ki
10 Mayıs 2026Yorum bile yazamadım sadece okudum başa dönüp dönüp :(
Duygu Demir dedi ki
10 Mayıs 2026Çocuklarımızın bu filtresiz ilişkiye ihtiyacı var. Anneler günü kulu olsun💐
Merve dedi ki
10 Mayıs 2026Çok güzel ve annelere dokunan bir yazı.
Annelere farkındalık yaratan ve anne olan her insana doğru dediğimiz yanlışları fark etmemizi sağlayacak keyifli bir yazı.Nrana S. dedi ki
10 Mayıs 2026Gerçeği uygulayan bir anne olmak, aslında egoya ters gelse de daha kolay olan. Ama çocuk odaklı ebeveyn olmak insanın egosuna daha hoş geliyor. Helikopter (!) bir anne veya kahraman bir baba çocuğunun gözündeki ışığı görmek istiyor.
Filtresiz bir hayat ve ebeveynlik dileğiyle...
Kaleminize sağlık:)Fatma B. dedi ki
10 Mayıs 2026Çocuğun düşmesine izin vermek, ama ben ihtiyacın olduğunda yanındayım diyebilmektir annelik
Selda Ö. dedi ki
10 Mayıs 2026“‘Mükemmel anne’ baskısının anneliğin ruhunu nasıl tükettiğini çok gerçek bir şekilde anlatmışsınız. Sosyal medyanın gösterdiği hayatlarla gerçek hayat arasındaki farkı hissettiren çok değerli bir yazı.”
Feyza melek dedi ki
10 Mayıs 2026Düştüğünde kalkması için süre veren, yetiştiren, güzelleştiren annelerimizz. İyi ki varlar.
canan dedi ki
10 Mayıs 2026Filtresiz anneliği yakalamak umuduyla...Çok anlamlı bir yazı teşekkürler..
Melek Hekimhan dedi ki
10 Mayıs 2026Ne güzel özetlemiş yazar günümüz anne çocuk ilişkisini. Hatalarını bile fark edemediğimiz , görüntüde mükemmel , içerikte yanlışlarla dolu çocuklar büyütüyoruz😢
Nurdan A. dedi ki
10 Mayıs 2026Ne kadar doğru bir tespit olmuş bir mahalle büyütürdü çocukları şimdi ise kimse çocuğuma bir şey demesin gerekeni ben söylerim diyip soyutladık çocukları tek başına yorulan anneler ordusu oldu.
Ece u. dedi ki
10 Mayıs 2026O kadar güzel bir yazı ki okurken; annemi ve kendi anneliğimi düşündüm, geçmişin tozlu ama filtresiz fotoğraflarına bakarak çocuğumuzu nasıl yetiştirmemiz gerektiğini çok güzel anlatan, yeni nesil annelerini aydınlatan bir yazı olmuş elinize sağlık…
Ebrar dedi ki
10 Mayıs 2026Ne kadar samimi içten olmuş, emeklerinize sağlık 🤍
Tuğba Ö. dedi ki
10 Mayıs 2026Filtresiz annelik ne güzel tabir. Şu zamanda bulmanın çok zor olduğu bir durum. Günümüz anneliklerini bir kez daha düşündürdü bu yazı bana. Kaleminize sağlık 🌸
Meryem dedi ki
10 Mayıs 2026“Çocuk hayata bakarken annesinin gözlüğünü kullanır “
Diyecek bir söz kalmamış gibi :)Ekrem Ç. dedi ki
10 Mayıs 2026Günümüzün annesini bir "servis sağlayıcıya" olarak tanımlamak çok güzel bir benzetme olmuş. Anneliğin; servis sağlayıcılığından çıkarılarak, gerçek hayat için bir yol gösterici rehber olduğu günleri görmek dileğiyle...
Serhat Dönmez dedi ki
10 Mayıs 2026Yukardaki hikaye gibi eskiden çocuklar kendi başlarına oyun ve oyuncak yaparlardı daha marifetliydi anneler çocuklara daha sabırlıydı günümüzde çocuk sussun diye ses çıkarmasın tüketim annelerin rahatı bozulmasın diye telefon ve tablet veren anneler çoğaldı anneler gününe yakışan bir yazı olmuş
Kayhan dedi ki
10 Mayıs 2026Çok güzel bir yazı… ” Anneker için Çok değerli bilgiler içeriyor…
Emine Arslan dedi ki
10 Mayıs 2026Günümüzü çok güzel özetlemiş, teşekkürler.
Seçilen Öztürk dedi ki
10 Mayıs 2026Çocuk odaklılık ifadesi çuk oturmuş. Ebeveynlerin servis sağlayıcısı olması da çok yerinde tespit. Çok güzel anlatmış. ❤️
Serap dedi ki
10 Mayıs 2026Dijital dünyanın ve tüketimin esiri olan bizler anne çocuk ilşkisinde yaşanan samimiyetsizlikler acı ama gerçek .Gerçekkeri farkettiren cesur kaleminize sağlık.Yazınızın dönüşümü başlatması dileğiyle
Fatma B. dedi ki
11 Mayıs 2026Aile birlikte eğlendiğimiz, dinlendiğimiz, gezdiğimiz yer de. Tüketim yaptığımız yerde üretim yapmak, bal arısı gibi bunu başardığımız an insan yetiştirmeye, güçlü bağların oluşmasına da zemin hazırlıyoruz. Bunu başarabilmek dileğiyle…
Feyza A. dedi ki
11 Mayıs 2026Elinize sağlık, her gün daha fazla dijitalleşen dünyada ilişkilerinizi korumak, çocuklarımızı korumak giderek zorlaşıyor. Bilinçlenmeye ihtiyaç var. Bu doğrultuda çok güzel bir yazı olmuş ☘️
Handan K dedi ki
11 Mayıs 2026Çocuk hayata bakarken annenin gözlüğünü ödünç alır. O kadar güzel bir cümle ki... günümüzde ki yaşamın tam zıttında. Çocuk odaklı değil, annenin merkezde olduğu bir yaşam.
Teşekkürler, 🫠💫Feyza A. dedi ki
11 Mayıs 2026Anne çocuk ilişkisi ve annenin yetiştirici rolü çok çok önemli, bu yazı için teşekkür ederiz🌱
Kevser ö. dedi ki
11 Mayıs 2026Anne çocuk ilişkisinde bağ kurabilme, beraber vakit geçirebilme çok önemli elinize sağlık 🌱🌱
Cansu P. dedi ki
11 Mayıs 2026Servis sağlayıcı....
Eskiden ataerkil bir toplumuz, diye başlanırdı sözlere şimdilerde ise kadında erkek de çalışıyor katkı sağlıyor deniyor... Aslında hakikaten "Çocuk odakli" bir hayata sürüklenmişiz ve debeleniyoruz...Üstü örtülmüş gerçekleri açığa çıkaran bir yazı olmuş. Teşekkürler 💐
Gülcan K dedi ki
11 Mayıs 2026Eskiden insanlar çocuklarıyla uğraşlarından dolayı çok ilgilenemezlerdi ama çocuklar iyi yetişirdi kardeşleriyle arası iyi olurdu. Şuanda ilgi odağı çocuk olmasına rağmen bir türlü yetmediğini söylüyor anneler.
Hersey zittinda gizli gerçekten...Eylem dedi ki
11 Mayıs 2026Teknoloji aslında ne kadar da özümüzden çok şey alıp götürmüş bizlerin… Eskiden anneyi anlatmaya kelimeler, cümleler yetmezken günümüzde ne kadar da sıradanlaştırmışız… oysa anneler bulunduğu ortamı güzelleştiren, yetiştiren, dönüştürendir…
Hatice Kübra dedi ki
11 Mayıs 2026Burda tabiki annenin ne yaptığını neyi neden yaptığını bilmesi çok önemli. Bilmediğinde günümüzdeki gibi yalnızca çocuğun isteklerine odaklanıp servis sağlayıcısı olunuyor.
Gülay dedi ki
11 Mayıs 2026Çocuğun canının sıkılmasına fırsat vermeyerek mükemmel anne olmaya çalışmak çocuğun gelişiminin önünde en büyük engel. Böyle olunca ne yazıkki çocukların problem çözme becerileri gelişmiyor ve yetişkinlere muhtaç hale geliyorlar. Bu durumu farketmek belki de düzeltmenin ilk adımı.
Muhammet K. dedi ki
12 Mayıs 2026İstenileni yerine getiren servis sağlayıcılığından çıkıp anne olabilmek...
selçuk c dedi ki
12 Mayıs 2026Bugünün çocuklarına baktığımızda eski mutlulukların anlamını anlayabiliyoruz. Peki ya bozulma bu hızla devam ederse 20 yıl sonra çocuklar bugünün fotoğraflarlarından da aynı sonucu mu çıkaracaklar. Mutluluk denen bir şey kalacak mı acaba...
Büşra D. dedi ki
13 Mayıs 2026filtresiz, belki yorgun ama samimi gülümseme, pek çok şeyi iyileştirir :)
Melikee dedi ki
18 Mayıs 2026Çocukların canlarının sıkılmasına izin vermek gerekir. Oradaki üretmlerini desteklemek onlar için büyük iylik
Aysel C. dedi ki
18 Mayıs 2026“Bu yıl mutluluğumuz, aldığımız hediyelerle mi olacak? Yoksa o kâğıt fotoğraflardaki kaybettiğimiz doğallığı yeniden yakalamak mı?”
Bu sorunun uzun uzun cevabını düşüneceğim :) elinize sağlık
Selda Öztürk dedi ki
26 Mayıs 2026Yazı çok samimi, derin ve düşündürücü olmuş. Özellikle eski fotoğraflardaki doğallık ile bugünün filtreli hayatlarını karşılaştırmanız çok etkileyici. Anneliğin “mükemmel görünme baskısı” altında nasıl yorulduğunu çok güzel anlatmışsınız. En güçlü taraflarından biri de suçlayıcı olmadan farkındalık oluşturması. “Çocuk, hayata annesinin gözlüğünden bakar” cümlesi ise yazının en vurucu yerlerinden biri olmuş. Günümüzün dijital dünyasında hem anneye hem topluma önemli bir ayna tutan, duygusu güçlü ve çok anlamlı bir yazı olmuş. Emeğinize sağlık.
şafak B. dedi ki
6 Haziran 2026üzerine düşünülesi ve farkındalık oluşturuyor, neyi neye tercih ediyoruz? mutsuzluklarımızın nedeni bu olabilir mi?
Funda A. dedi ki
10 Haziran 2026Doğru bildiğimiz yanlış, yanlış bildiğimiz doğrular.
Mükemmelliyet ararken kaçırdığımız birdaha şahit olamayacagımız çocuklarımızın büyürkenki anılar😔Zeynep D dedi ki
30 Haziran 2026Öyle bir duruma geldik ki malesef sosyal medyada çocuğuna yaptığını paylaşmayan anne kötü anne olarak ilan ediliyor. Yaşayamadığımı yaşatmalıyım mantığıyla kendi işini bile halledemeyecek çocuklar yetiştirmeye başladık