Perdenin arasından belli belirsiz sızan ışığa takılmıştı gözleri. Yavaşça kalkıp perdeyi hafifçe araladı. Sabah güneşi bütün enerjisiyle selamlıyordu onu. Gece kaçta yattığını bile hatırlamıyordu. Uykusunun arasında alarmın ısrarcı çığlığını kapattığını anımsadı.
“Bir ara şunun zil sesini değiştirmem lazım.” dedi içinden. Ne işe yarıyordu ki bu alarmlar, sinir etmekten başka?
Akşam dişlerini bile fırçalamadan yatmıştı. Yataktan kalkarken kötü bir his çöktü içine. Gözlerini de hala tam açamıyordu. Çok önemli de değildi, aklında sadece tek konu vardı. “Erkan dün ne yapmıştı acaba?” İki tarafı da yıpratan bir kavga etmişlerdi.
Sonra bir şeyler olur, ilişkisi biterdi…
Dila için ilişkilerinin süresi sanki hep üç aydı. Her seferinde “İşte bu galiba aradığım adam.” derdi. Sonra “Bu da değilmiş!” diye hayal kırıklığına uğrardı.
Ayaklarını sürüyerek yavaş yavaş banyoya girdi. Aynada kendisini görmek ona tuhaf geldi. Bir an durdu, tiksinir gibi yüzüne baktı. “Neden böylesin sen Dila? Neden kimse seni sevmiyor ki?”
Dila’nın biricik aşkı Erkan güne çoktan başlamıştı. Aslında yine başlamak zorunda kalmıştı. Mesai saatleri bu aralar iyice uzar olmuştu. Bir yazılım şirketinde mühendis olarak çalışıyordu. Onun ciddi bir ilişkiye vakti yoktu. Uzun zamandan sonra, Dila bir istisna olmuştu onun için. Ortak bir arkadaşları tanıştırmıştı onları. Erkan, ilk günlerden itibaren fikirlerini açıkça anlatmıştı Dila’ya.
“Evlilikti, yuvaydı o taraklarda bezim yok benim.” esprisini yapardı. Kadınlarla güzel zaman geçirilirdi, fazlası fazlaydı ona göre. Ama Dila’nın gözlerinde başka bir şey vardı. O bakışları daha önceki ilişkilerinde görmüştü. Gelecek planları, evlilik hayalleri kurduğunu, daha fazlasını istediğini anlıyordu.
Aslında ikisi de farklı hayatlarda aynı döngüyü tekrar ediyordu…Kimse tamamen masum değildi, kimse tamamen suçlu da…
Dila “Nasıl olsa değiştiririm fikrini, evliliğe ikna olur” diyordu. Erkan ise “Gezer, tozarız, eğlenmeye bakarız.” deyip sorumluluğu kabullenmiyordu. Böylece o gün buluşmaya ikisi bambaşka beklentilerde gelmişti. Erkan iş artık ciddiye binecek ayrılayım derdindeydi. Dila ise sonunda alacağı evlilik teklifinden emindi.
Beklentilerin farklı olduğu yerde ilişki olabilir miydi?
Dila, en sevdiği elbisesini giymişti. Saçlarını aynada tararken, aynı anda içinden “Eveett” provası yapıyordu. Nasıl bir yüzük almıştı acaba? Çok da önemli değildi ki, zaten beğenecekti. Erkan’ın hiç beklemediği bir anda sürpriz yaparak evlenme teklifi edeceğini düşünüyordu. “Ayyy sürprizlere bayılırım” diye şimdiden heyecandan yerinde duramıyordu.
Erkan için buluşma başlı başına gereksizdi. “Acaba kısa mesajla mı bitirsem?” diye içinden geçiriyordu. “Yüz yüze söylemek daha doğru olur.” diyerek ofisten çıkmıştı.
Buluşma yerini her zamanki gibi Dila ayarlamıştı. Görüşme planlarını hep o yapardı. Erkan ona ulaşmak için hiç çabalamamıştı. Ulaşmaya da gerek kalmıyordu zaten.
Dila bu buluşmayı çok önemsediği için, hazırlanması uzun sürmüştü. Buluştuklarında Erkan direkt konuyu açmıştı. “Benim işlerim çok yoğun Dila. Bir ilişki için yeterli zaman ayıramıyorum. Ayrıca ben bu kadar ilgiyi kaldıramıyorum. Ayrılmak istiyorum.”
Dila’nın midesine koca bir taş oturmuştu. Yutkunmakta zorlandığını hissediyordu. ”Na…Nasıl yani?” diyebildi zorlanarak. Bağırıyordu, “Bunu bana nasıl yaparsın? Ben seni bu kadar severken, önemserken…”
Yüksek beklenti hayal kırıklığı doğurur…
Nasıl bir hayal kırıklığıydı bu? Nasıl tarif edilebilirdi ki?
Bu hayal kırıklığını Erkan mı yaşatmıştı? Yoksa Dila’nın kendisi mi yaşamıştı?
Dila kendini suçlamaya dönmüştü ardından. Erkan’ın kimseyi üzmediğine kendini inandırmıştı.
Aynı tekrar eden döngü, aynı son…
50 Responses
Beklentinin yüksek olması ilişki kalitesinin düşmesine ve hayal kırıklığı olarak bize geri dönmesine sebep oluyor.
Hayaller… Gerçekler…
Mutluluğu neyin getireceği konusunda yanılgıya düşüyoruz.. o beni sevse dünya değişir sanıyoruz ama aslında sevmesi belki en büyük cezamız olacak..
Bir şeyin başında bekleyince olmuyor, gözünü çekince oluyor. Sürekli bana baksın, beni sevsin diye kapısında beklediğimiz de de o beklediğimiz ilgiyi alamıyoruz malesef. Yüksek beklentiminiz olduğunda dağın tepesinden aşağıya yukarlanır gibi değil de
direk dağdan aşağıya düşüyoruz. Karşıdakinin tepesinde beklemek yerine kendimizi geliştirmek için harekete geçip bir şeyler yapsak, doğru ilişkileri bulabiliriz belkide.🌸
Hep başkası suçlu sanıyoruz. Çoğu zaman karşı taraf bize herhangibir söz de vermemiş oluyor. Biz öyle olsun istiyoruz, kendi kendimize gelin güvey oluyoruz. Sonra da hayal kırıklığı yaşıyoruz.
Beklemek başkasına bel bağlamaktan başka birşey değil
Oysa beklemek sadece olmayan birşey için hayal kurmak çoğu zaman
Sadece ilişkilerde değil genel olarak hayatta beklentilerin farklı olduğu yerde, hayaller değil hayal kırıklıkları büyür.
Hayal kırıklığını bize kim yaşatıyor? Beklentiye girip karşıyı suçlamak ne kolay.
Üzerine düşünülmesi gereken bir soru olmuş. Teşekkürler.
Bir ilişkide yapılabilecek en büyük hatalardan biri de karşı tarafı zamanla değiştirebileceğimizi zannetmek, beklentileri bunun üzerine inşaa etmek
Patatesin başında kızarması için beklerken kızar mıyor? Bir gündeminden çıkartman gerekiyor.. Patateste bile böyleyken..
İnsan çok istediğinde göremiyor malesef.İlişkinin en başında belli olmasına rağmen nasılsa değiştiririm düşüncesi.