Günlük hayatın koşuşturması içerisinde doğayı yalnızca manzara olarak görüyoruz. Toprağın altına, denizin derinliklerine, gökyüzüne biraz

Sessizce attı çığlıklarını, Yorgundu hatta çok yorgun, Ama demedi kimseye yorgunluğunu. Çünkü her işin başında

Gökyüzü gecenin koyu tonlarından sabahın açık renklerine dönüyordu. Pencerenin aralığından içeri ilk ışıklar süzülüyor ve

İnsanlık tarihinde yürümek, bir yerden bir yere gitmek değildi. Arkasında izlenecek bir yol bırakmak demekti.

Neşe Öğretmenin sınıfına o yıl gelmişti Alper. Neşe Öğretmen ikinci sınıfları okutuyordu. Alper sınıfa ilk

Trenden inip son dakikada köy dolmuşuna yetişti Selma. Köye doğru ilerlerken, arabanın camından manzarayla birlikte