Sessizce attı çığlıklarını,
Yorgundu hatta çok yorgun,
Ama demedi kimseye yorgunluğunu.
Çünkü her işin başında yorgunluk olacağını biliyordu.
Bekledi, gözlemledi, değerlendirdi…
“Nasıl yaparım?” dedi. “Acaba nasıl yapılır?”
Denedi hatta, küçük de olsa denedi.
Azı küçümsemeden, “Ben zaten bunun âlâsını yaparım ki!” demeden.
Ama kendi kendine yaptı bunu, sessizce…
Çünkü biliyordu sessizliğin gücünü…
Sessiz olanın sesli olandan güçlü olduğunu.
Deneyimlemişti.
Ne zaman avaz avaz bağırsa yapmak istediğini, istediklerini…
Ya da sadece çıtlatsa azıcık
Bir türlü sonuca eremiyor, zayıflıyor, yavaşlıyor, hedeften şaşıyordu.
Hani ordu savaşa çıkmadan önce düşman ile ilgili istihbarat toplar ya
Kaç askeri var ya da ne kadar mühimmatı…
Ama bunu karşı tarafa fark ettirmeden, sessizce yapar.
Çünkü bu sessizlikle güç toplanır.
Ne zaman sessiz kalmayı başarırsa, o zaman taarruz daha da güçlenir.
Kiminle savaştığını bilen, doğru stratejiyi belirleyebilen olur.
Aslan mesela;
Sürünün en güçsüz hayvanını avlayabilmek için kaç gün aç bekler?
Bekler bekler bekler…
Sessizce, sabırla…
Açtır ama bekler…
Sonra mı?
Sonrası tek hamle…
Sabrın ve sessizliğin ödülü…
Sessiz olan hedefine en çok yaklaşabilendir çünkü…
Ne zaman bağırsa, ben bu yapıyorum ya da yapamıyorum diye.
Ya da bağırmaya da gerek yok…
Fısıldasa…
Şunu yapacağım dese…
Karşısına öngöremediği bir sürü engel çıkar…
Hedefe yaklaşamadan uzaklaşmış bulur kendini.
Sessizliği öğretir hayat…
Sessizce ve sabırla ilerlemeyi…
Tohum toprakta, bebek ana rahminde sessizce büyümez mi?
İnsan da böyle hedefi öncesi sessizliği büyütebilmeli.
19 Responses
Sessizliğin arttıkça, taarruz gücün de artıyor. Önden hevesini, gücünü tüketmek istemiyorsan, sessiz kalmalısın.
Anlatınca yapmak zorında kalmak var ya, her defasında şu dilimi tutamıyorum diyorum.
Yeri gelince sessiz kalmayı bilmek çok önemli.
hedef ve sessizlik arasında böyle bir bağlantı olduğunu doğaya bakarak karar vermek… bunu anlayabilmek… örnekler zihinde hemen canlanıyor…
Okurken o kadar öykü canlandı ki gözümde… Hakikaten sessizliğin gücü var insanı hedefinde tutan vee her geçen gün samimiyetini arttıran…
Biraz sessizlik…
Sessiz ve sabırlı olmak insanın en zor sınavlarından galiba
Sessizliği bozarak kendi ayağımıza sıkıyoruz :))
Hayatımızda mesela kpss ye çalışmak gibi, çalışamıyorum zamanım yok diye sürekli şikayet etmek. Veya çok iyi çalışıyorum, günlük şu kadar soru çözüyorum diye dillendirmek. Böyle durumlarda sessizliğimizi korumamız gerekiyor. Yoksa her şikayet beraberinde yeni problemi getiriyor. O zaman basite disipline olup nasıl yapabilirim kendi iç dünyamızda başlatmak daha doğru olur.
Her pazartesi başlamaya niyet ettiğimiz sporlar diyetler. Her söylediğimizde yapamaz olmuyormuyuz zaten. Neyi söylesek yapmış gibi hissedip yapamaz hale geliyoruz. Güzel bir hatırlatma kaleminize sağlık.
Ne kadar önemli bir konuya değilmiş sessizlik…👏
Başarının ve mutluluğun önemli sırlarından birisi…
Eskiler sessizliği çok iyi uygulardı ve bunu öğretirlerdi gelecek nesillere… Şimdilerde ise sessiz kaldığımızda, söylemediğimizde anormal tepkilerle karşılaşıyoruz. Bu çağda sessizlik başlı başlına koca bir devrim gibi sanki…
Sessiz olmanın gücünü bir anlayabilsek Herşey çok daha kolay olacak